மூவேந்தர்கள் என்ற சொல் பண்டைய தமிழகத்தை ஆண்ட சேரர்,சோழர், மற்றும் பாண்டியர் ஆகிய மூன்று பெரும் அரச குலங்களைக் குறிக்கும் கூட்டுப் பெயராகும். "மூன்று முடிசூடிய அரசர்கள்" (The Three Crowned Kings) என்று போற்றப்படும் இவர்கள், தென்னிந்தியாவின் அரசியல், கலாச்சாரம், மொழி மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பை 2,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வழிநடத்தி, உலக வரலாற்றில் மிக நீண்ட காலம் நிலைத்திருந்த பேரரசுகளாகத் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டனர்.
பண்டைய தமிழகத்தின் புவியியல் எல்லை வடக்கே வேங்கடம் (திருப்பதி) முதல் தெற்கே குமரி முனை வரையிலும், கிழக்கிலும் மேற்கிலும் கடல்களையும் எல்லையாகக் கொண்டிருந்தது. இ நிலப்பரப்பு தமிழகம் அல்லது தமிழ் அகரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த விரிவான வரலாற்று ஆய்வுக் கட்டுரையில் மூவேந்தர்களின் தோற்றம், சங்க கால அரசியல், தனித்தனி அரச வம்சங்களின் சாதனைகள், நிர்வாக முறை, போர் உத்திகள், உலகளாவிய கடல் வணிகம், மற்றும் தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சிக்கு அவர்கள் ஆற்றிய பங்களிப்புகள் ஆகியவற்றை மிக விரிவாகக் காண்போம்.
மூவேந்தர் என்பதன் சொல்லிலக்கணம் :
"மூன்று" மற்றும் "வேந்தன்" (அரசன்) ஆகிய இரு சொற்களின் சேர்க்கையே மூவேந்தர் ஆகும். சங்க இலக்கியங்கள் இவர்களை "முந்நீர் வழக்கம்" உடையவர்கள் என்றும், "தொல் புகழ் மூவேந்தர்" என்றும் வர்ணிக்கின்றன. வட இந்திய நூல்களான அசோகரின் கல்வெட்டுகள் (கி.மு. 3ஆம் நூற்றாண்டு) இவர்களை 'சோடா', 'பாடா', மற்றும் 'கேரளபுத்ரா' என்று குறிப்பிடுகின்றன. அதே போல் கிரேக்க மற்றும் உரோமானியப் பயணி மார்க்கோ போலோ, மெகஸ்தனிஸ் மற்றும் தாலமி ஆகியோரின் குறிப்புகளிலும் இந்த மூன்று அரச குலங்களைப் பற்றிய சான்றுகள் உள்ளன.
சங்க காலப் புவியியல் மற்றும் ஐந்திணைகள் :
மூவேந்தர்களின் ஆட்சிப் பரப்பு இயற்கை அரண்களாலும், ஐந்து வகையான நில அமைப்புகளாலும் (ஐந்திணைகள்) சூழப்பட்டிருந்தது:
குறிஞ்சி: மலையும் மலை சார்ந்த இடமும் (வேட்டை மற்றும் தேன் சேகரிப்பு)
முல்லை: காடும் காடு சார்ந்த இடமும் (ஆநிரை மேய்த்தல் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு)
மருதம்: வயலும் வயல் சார்ந்த இடமும் (நெல் விவசாயம் மற்றும் நீர் மேலாண்மை)
நெய்தல்: கடலும் கடல் சார்ந்த இடமும் (மீன்பிடித்தல் மற்றும் உப்பு விளைவித்தல்)
பாலை: மணலும் மணல் சார்ந்த இடமும் (வறண்ட பகுதி / களவு)இந்த ஐந்து திணைகளின் வளங்களையும் தங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்து, உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தை ஒருங்கிணைத்ததே மூவேந்தர்களின் மாபெரும் பலமாக இருந்தது.
மூவேந்தர்களின் அடையாள அட்டவணை :
ஒவ்வொரு அரச குலமும் தங்களுக்கெனத் தனித்துவமான அடையாளங்கள், தலைநகரங்கள், துறைமுகங்கள், மற்றும் பூக்களைக் கொண்டிருந்தன. அவற்றின் சுருக்கமான தொகுப்பு இதோ:
| அரசு (Dynasty) | தலைநகரம் (Capital) | முதன்மைத் துறைமுகம் (Main Port) | அரச சின்னம் (Emblem) | அடையாளப் பூ (Garland) |
|---|---|---|---|---|
| சேரர் | வஞ்சி / கரூர் | முசிறி / தொண்டி | வில் - அம்பு | பனம்பூ |
| சோழர் | உறையூர் / தஞ்சாவூர் | புகார் (காவிரிப்பூம்பட்டினம்) | புலி | அத்திப்பூ (ஆர்) |
| பாண்டியர் | மதுரை | கொற்கை | இரட்டை மீன் | வேப்பம்பூ |
சேர நாட்டின் புவியியல் அமைப்பும் எல்லையும் :
சேர நாடு என்பது இன்றைய கேரள மாநிலத்தின் பெரும்பகுதியையும், தமிழ்நாட்டின் கொங்குப் பகுதியையும் (கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு, கரூர், நாமக்கல், நீலகிரி) உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் இயற்கை அரண்களும், அடர்ந்த காடுகளும் சேரர்களுக்கு வலிமையான யானைப் படையை உருவாக்க உதவின. இவர்களின் முதன்மைத் தலைநகரமாக வஞ்சி (இது இன்றைய கரூர் அல்லது கொடுங்கலூர் என்று ஆய்வாளர்களிடையே விவாதத்தில் உள்ளது) விளங்கியது.
வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சேர மன்னர்கள்
உதியன் சேரலாதன்:
பதிற்றுப்பத்து நூலின் மூலம் அறியப்படும் முதல் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சேர அரசன் இவனாவான். மகாபாரதப் போரில் பங்கேற்ற இரு தரப்பு வீரர்களுக்கும் இவன் பெருஞ்சோறு (உணவு) அளித்ததாக இலக்கியங்கள் புகழ்கின்றன. இதனால் இவனுக்கு "பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதன்" என்ற பட்டம் கிடைத்தது.
இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் :
இவன் இந்தியாவின் வட பகுதி வரை படையெடுத்துச் சென்று, இமயமலையில் சேரர்களின் வில் சின்னத்தைப் பொறித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் காரணமாகவே இவனுக்கு "இமயவரம்பன்" (இமயத்தை எல்லையாகக் கொண்டவன்) என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது. இவன் யவனர்களை (கிரேக்க/உரோமானியர்களை) வென்று, அவர்களின் தலைவனைச் சிறைபிடித்த பெருமைக்குரியவன்.
கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் (Cheran Senguttuvan) :
சேர வம்சத்தின் மிகச்சிறந்த மற்றும் புகழ்பெற்ற அரசன் சேரன் செங்குட்டுவன் ஆவான். இவன் இமயவரம்பனின் மகனாவான்.
கண்ணகி வழிபாடு :
சிலப்பதிகாரக் காப்பியத்தின் நாயகியான கண்ணகிக்குக் கோயில் (பத்தினித் தெய்வம்) எழுப்பியவன் இவனே. இதற்கான சிலையைப் வடிக்கத் தேவையான கல்லை இமயமலையிலிருந்து கொண்டு வந்ததாக சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது.
கடற்போர் உத்திகள் :
கடற் கொள்ளையர்களை (கடம்பர்களை) நடுக்கடலில் முறியடித்ததால் இவனுக்கு "கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன்" என்ற பெயர் வந்தது. இவனுடைய சமகாலத்தவராக இலங்கையின் கஜபாகு மன்னன் விளம்புகிறான்.
சேரர்களின் பொருளாதாரமும் மிளகு வணிகமும் :
சேரர்களின் முக்கிய வருவாய் மேற்குக் கடற்கரைத் துறைமுகங்களான முசிறி மற்றும் தொண்டி மூலமாகவே கிடைத்தது.
கருப்புத் தங்கம் (Black Gold):
யவனர்கள் (ரோமானியர்கள்) சேர நாட்டின் மிளகை மிகவும் விரும்பினர். அவர்கள் தங்கக் கட்டிகளைக் கப்பல்களில் கொண்டு வந்து, அதற்குப் பதிலாக மிளகு, தந்தம், மற்றும் சந்தனத்தை ஏற்றிச் சென்றனர் என்பதை அகநானூற்றுப் பாடல்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
ரோமானியக் குடியிருப்புகள்:
முசிறித் துறைமுகத்தில் உரோமானியர்களின் வணிகக் குடியிருப்புகளும், அகஸ்டஸ் பேரரசனுக்காகக் கட்டப்பட்ட கோயிலும் இருந்ததாக வரலாற்றுச் சான்றுகள் கூறுகின்றன.
சோழ நாட்டின் எல்லையும் புவியியலும் :
சோழ நாடு என்பது இன்றைய திருச்சி, தஞ்சாவூர், திருவாரூர், நாகப்பட்டினம், புதுக்கோட்டை மற்றும் கடலூர் ஆகிய மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய காவிரி படுகை (Kaveri Delta) ஆகும். "சோழ நாடு சோறுடைத்து" என்ற பழமொழி இந்நிலத்தின் விவசாயச் செழுமையைக் குறிக்கிறது. தொடக்கத்தில் உறையூர் இவர்களின் தலைநகரமாகவும், பின்னர் புகார் (காவிரிப்பூம்பட்டினம்) முதன்மைத் துறைமுக நகரமாகவும், மத்திய காலத்தில் தஞ்சாவூர் மற்றும் கங்கை கொண்ட சோழபுரம் பேரரசின் மையங்களாகவும் மாறின.
முற்காலச் சோழர்கள் மற்றும் கரிகால் பெருவளத்தான் :
கரிகால சோழன் (Karikala Chola) :
முற்காலச் சோழர்களில் மிக உன்னதமான அரசன் கரிகாலன் ஆவான். இளம் வயதிலேயே காலில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தின் காரணமாக இவனுக்கு "கரிகாலன்" (கருகிய காலை உடையவன்) என்ற பெயர் வந்தது.
வெண்ணிப் போர் (Battle of Venni): இப்போரில் கரிகாலன், தனக்கு எதிராக அணிதிரண்ட சேரர், பாண்டியர் மற்றும் பதினொரு வேளிர் குலத் தலைவர்களின் கூட்டுப் படையைத் தனியாளாக வென்று முறியடித்தான்.
கல்லணை கட்டுமானம் (The Grand Anicut): கி.பி. 1ஆம் நூற்றாண்டில் காவிரி ஆற்றின் குறுக்கே கரிகாலன் கட்டிய கல்லணையே உலகின் மிகப்பழமையான மற்றும் இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ள நீர் மேலாண்மைப் பொறியியல் அதிசயமாகும். மணலில் அடித்தளம் அமைத்து, மாபெரும் பாறைகளைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட இக்கட்டுமானம் தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மைத் திறனுக்குச் சான்றாகும்.
பிற்காலச் சோழர்களின் எழுச்சியும் உலகளாவிய பேரரசும் (கி.பி. 850 - 1250) :
சங்க காலத்திற்குப் பிறகு பல்லவர்களின் வீழ்ச்சியைப் பயன்படுத்தி கி.பி. 850 இல் விஜயாலய சோழன் முத்தரையர்களை வென்று தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றியதன் மூலம் பிற்காலச் சோழப் பேரரசு உருவானது.
இராஜராஜ சோழன் I (Rajaraja Chola I)
சோழ வரலாற்றின் பொற்காலத்தை உருவாக்கியவர் அருண்மொழிவர்மன் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட முதலாம் இராஜராஜ சோழன் ஆவார்.
தஞ்சைப் பெரிய கோயில் (Brihadisvara Temple):
கி.பி. 1010 இல் இவரால் கட்டி முடிக்கப்பட்ட தஞ்சை பெரிய கோயில் தமிழர்களின் கட்டிடக்கலையின் உச்சமாகும். 216 அடி உயரமுள்ள இதன் விமானம் (Gopuram) முழுவதும் கிரானைட் கற்களால் ஆனது. இதன் உச்சியில் உள்ள 80 டன் எடையுள்ள ஒரே கல்லை (சிகரம்) எவ்வித நவீன இயந்திரங்களும் இன்றிச் சாய்வுத்தளம் அமைத்துக் கொண்டு சேர்த்தனர்.
கடற்படைப் படையெடுப்புகள்:
மாலத்தீவுகள், இலங்கை (அனுராதபுரம்), மற்றும் லட்சத்தீவுகளைக் கைப்பற்றித் தனது கடற்படை ஆதிக்கத்தைத் தொடங்கினார்.
நிர்வாகச் சீர்திருத்தம்:
நிலங்களை முறைப்படி அளந்து, வரி விதிப்பை முறைப்படுத்தியதோடு, 'குடவோலை' முறையின் மூலம் உள்ளாட்சித் தேர்தலை ஊக்கப்படுத்தினார்.
இராஜேந்திர சோழன் I (Rajendra Chola I)
இராஜராஜனின் மகனான இராஜேந்திர சோழன், தந்தையை விடவும் விரிவான ராணுவ வெற்றிகளைப் பெற்றார்
கங்கைப் படையெடுப்பு:
வட இந்தியா நோக்கிப் படையெடுத்துச் சென்று கங்கை நதிக்கரை அரசர்களை வென்றார். இதன் நினைவாக "கங்கை கொண்ட சோழபுரம்" என்ற புதிய தலைநகரையும், "சோழகங்கம்" என்ற பிரம்மாண்ட ஏரியையும் உருவாக்கினார்.
கடல் கடந்த வெற்றிகள் (Srivijaya Empire):
தென்கிழக்கு ஆசியாவின் ஸ்ரீவிஜயப் பேரரசை (இன்றைய இந்தோனேசியா, மலேசியா, சுமத்ரா) தனது மாபெரும் ப்ளூ-வாட்டர் கடற்படையைக் கொண்டு வென்றார். இதனால் இவருக்கு "கடாரம் கொண்டான்" என்ற சிறப்புப் பெயர் வழங்கப்பட்டது.
பாண்டிய வம்சம் — சங்கத் தமிழும் முத்து வளமும் :
பாண்டிய நாட்டின் எல்லையும் புவியியலும்:
பாண்டிய நாடு என்பது இன்றைய மதுரை, திண்டுக்கல், தேனி, ராமநாதபுரம், சிவகங்கை, திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி மற்றும் கன்னியாகுமரி ஆகிய தென்தமிழகப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாகும். வைகை மற்றும் தாமிரபரணி ஆறுகளின் படுகையில் அமைந்த இந்நாடு வளமான விவசாயத்தையும், நீண்ட கடற்கரையையும் கொண்டிருந்தது. இவர்களின் முதன்மைத் தலைநகரம் மதுரை ஆகும்; உலகிலேயே மிக நீண்ட காலமாகத் தொடர்ந்து மக்கள் வாழும் நகரங்களில் மதுரையும் ஒன்று.
வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பாண்டிய மன்னர்கள் :
நெடிஞ்செழியன் (தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்) :
சங்க காலப் பாண்டியர்களில் மிகவும் வீரம் செறிந்த அரசன் இவனாவான்.
தலையாலங்கானத்துப் போர்:
மிக இளம் வயதிலேயே அரியணை ஏறிய இவனைச் சிறுவன் என எண்ணிச் சேரர், சோழர் மற்றும் ஐந்து வேளிர் தலைவர்கள் ஒன்றிணைந்து மதுரையை முற்றுகையிட்டனர். ஆனால், நெடுஞ்செழியன் அவர்களைத் தலையாலங்கானம் என்னும் இடத்தில் தவிடுபொடியாக்கி, மாபெரும் வெற்றி பெற்றான்.
ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியன் :
சிலப்பதிகாரக் கதையோடு தொடர்புடைய பாண்டிய மன்னன் இவனாவான். கோவலனுக்குத் தவறான தீர்ப்பு வழங்கி, கண்ணகியின் சிலம்பைக் கண்டு தன் தவறை உணர்ந்தவுடன், "யானோ அரசன், யானே கள்வன், கெடுக வென் ஆயுள்" எனக் கூறி அரியணையிலேயே உயிர் துறந்த நீதி தவறாத மன்னன் இவன்.
கடுங்கோன் மற்றும் பிற்காலப் பாண்டியர்கள் (Pandyan Renaissance) :
கி.பி. 6ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், தமிழகத்தைக் களப்பிரர்கள் ஆண்ட இருண்ட காலத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து, பாண்டிய வம்சத்தை மீட்டெடுத்த பெருமை கடுங்கோன் என்ற மன்னனைச் சாரும். பிற்காலத்தில் சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் (கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டு) காலத்தில் பாண்டியப் பேரரசு ஈழம் முதல் நெல்லூர் வரை பரவி, சோழர்களின் ஆதிக்கத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது.
தமிழ்ச் சங்கங்களும் முத்துக்குளித்தலும் :
முத்தமிழ் வளர்த்த பாண்டியர்:
பாண்டியர்களின் மிக உன்னதமான சாதனை தமிழ்ச் சங்கங்களை (சங்க அகாடமி) நிறுவி, மொழியை வளர்த்ததே ஆகும். முதல், இடை, மற்றும் கடைச் சங்கங்களை நிறுவி நூற்றுக்கணக்கான புலவர்களை ஆதரித்தனர்.
கொற்கை முத்து (The Pearls of Korkai):
பாண்டியர்களின் முதன்மைத் துறைமுகமான கொற்கையில் எடுக்கப்பட்ட முத்துக்கள் உலகப் புகழ்பெற்றவை. உரோமானியப் பேரரசிகளும், எகிப்தின் கிளியோபாட்ராவும் கொற்கை முத்தினை ஆபரணமாக அணிந்ததாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
மூவேந்தர்களின் நிர்வாக முறையும் போர் உத்திகளும் :
மூவேந்தர்கள் தங்களின் பேரரசைத் திறம்பட நிர்வகிக்க வலுவான சமூக-அரசியல் கட்டமைப்பை உருவாக்கினர்.
அரசாங்கக் கட்டமைப்பும் ஐம்பெருங்குழுவும் :
சங்க காலத்தில் பரம்பரை முடியாட்சி முறையே அமலில் இருந்தது. அரசருக்கு ஆலோசனை வழங்க இரு முக்கியக் குழுக்கள் இருந்தன:
ஐம்பெருங்குழு:
அமைச்சர் (Amaichar), புரோகிதர் (Anthanar), படைத்தலைவர் (Senapathi), தூதுவர் (Thuthar), மற்றும் ஒற்றர் (Orrar).
எண்பேராயம்:
பேரரசின் நிர்வாகப் பணிகளை மேற்பார்வையிடும் எட்டுப் பேர் கொண்ட அதிகாரிகள் குழு.
பேரரசின் நிர்வாகப் பிரிவுகள் :
பரந்த நிலப்பரப்பைத் துல்லியமாக நிர்வகிக்க நாடுகள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன:
மண்டலம்: பேரரசின் மிகப்பெரிய மாநிலப் பிரிவு (உதாரணம்: சோழமண்டலம்).
நாடு / வளநாடு: மண்டலங்களின் உட்பிரிவுகள்
கூற்றம்: பல கிராமங்களின் தொகுப்பு.
ஊர்: தனிநபர் கிராமங்கள் (பேரூர் - பெரிய கிராமம், மூதூர் - பழமையான கிராமம், சிற்றூர் - சிறிய கிராமம்).
ராணுவக் கட்டமைப்பும் 'நாற்படை' முறையும் :
மூவேந்தர்களின் ராணுவம் பாரம்பரியமாக நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது:
தேர்ப்படை: சமவெளிகளில் வேகமாகத் தாக்கப் பயன்பட்டது.
யானைப்படை: கோட்டைச் சுவர்களைத் தகர்க்கவும், எதிரிப் படைகளை நிலைகுலையச் செய்யவும் பயன்பட்டது. சேரர்கள் இதில் வல்லவர்கள்.
குதிரைப்படை: அரேபியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உயர்தரக் குதிரைகள் மூலம் சோழர்களும் பாண்டியர்களும் இதை வலுப்படுத்தினர்.
காலாட்படை: வாள், வில், ஈட்டி ஏந்திய பெரும் வீரர்கள்.
நடுகல் வழிபாடு (Hero Stones):
போர்க்களத்தில் வீர மரணம் அடையும் வீரர்களின் நினைவாக, அவர்களின் பெயர் மற்றும் வீரச் செயல்களைப் பொறித்து நடுகற்கள் நடப்பட்டன. சங்க கால மக்கள் இந்த நடுகற்களைத் தெய்வமாக வணங்கினர்.
உலகளாவிய கடல் வணிகமும் பொருளாதாரமும் :
மூவேந்தர்கள் இந்தியாவின் உள்நாட்டு வர்த்தகத்தை மட்டுமல்லாது, சர்வதேசக் கடல் வழிகளையும் தங்களின் முழுக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர்.
இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதிப் பொருட்கள் :
ஏற்புமதிப் பொருட்கள்:
உயர்தர மஸ்லின் துணிகள் (உறையூர் பருத்தி நூல் உலகப் புகழ்பெற்றது), மிளகு, ஏலக்காய், சந்தனம், கொற்கை முத்துக்கள், வைடூரியம் மற்றும் இரும்பு. (இந்தியாவின் இரும்பைக் கொண்டு உருக்கப்பட்ட வாள்கள் தமாஸ்கஸ் நகரில் ஆயுதங்கள் செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்டன).
இறக்குமதிப் பொருட்கள்: உரோமானிய ஒயின் மதுச்சாறு, தங்கக் காசுகள், கண்ணாடிப் பொருட்கள், மற்றும் அரேபியக் குதிரைகள்.
தமிழ் மொழி, இலக்கியம் மற்றும் கலைகளுக்கு ஆற்றிய பங்களிப்பு
மூவேந்தர்களின் ஆதரவு இல்லையெனில் தமிழ் மொழி தனது செம்மொழித் தகுதியையும், இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான இலக்கிய இலக்கணங்களையும் பெற்றிருக்க முடியாது.
சங்க இலக்கியத் தொகுப்புகள் :
பாண்டிய அரசர்களின் தலைமையில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கடைச்சங்க காலத்தில் உருவான நூல்களே இன்று தமிழின் ஆகச்சிறந்த அடையாளங்களாகத் திகழ்கின்றன:
எட்டுத்தொகை (Eight Anthologies):
நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு.
பத்துப்பாட்டு (Ten Idylls):
திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, சிறுபாணாற்றுப்படை, பெரும்பாணாற்றுப்படை, முல்லைப்பாட்டு, மதுரைக்காஞ்சி, நெடுநல்வாடை, குறிஞ்சிப்பாட்டு, பட்டினப்பாலை, மலைபடுகடாம்.
கட்டிடக்கலையும் சிற்பக்கலையும் :
பாறைக்குடைவுக் கோயில்கள்:
பல்லவர்களுக்கு இணையாகப் பாண்டியர்களும் கழுகுமலை வெட்டுவான் கோயில் போன்ற ஒற்றைக்கல் பாறை குடைவுக் கோயில்களை உருவாக்கினர்.
சோழர்களின் திராவிடக் கலை பாணி: தஞ்சை பெரிய கோயில் மற்றும் தாராசுரம் ஐராவதேஸ்வரர் கோயில் ஆகியவற்றின் கோபுரங்களும், சுவர்களில் செதுக்கப்பட்ட நுணுக்கமான புடைப்புச் சிற்பங்களும் சோழர்களின் கட்டிடக்கலை உன்னதத்திற்குச் சான்றுகளாகும்.
செப்புத் திருமேனிகள் (Chola Bronzes): சோழர் காலத்தில் மெழுகு அச்சு முறையைப் (Lost-wax casting) பயன்படுத்திச் செய்யப்பட்ட நடராஜர் சிலைகள் உலக அளவிலான கலைக்கூடங்களில் மிக உயரிய மதிப்பில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
மூவேந்தர்களின் வீழ்ச்சியும் வரலாற்று முடிவும்:
சுமார் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் தமிழகத்தை ஆண்ட மூவேந்தர்களின் வீழ்ச்சிக்குச் சில முக்கியக் காரணங்கள் அமைந்தன:
தொடர் உள்நாட்டுப் போர்கள்:
சேர, சோழ, பாண்டியர்கள் தங்களுக்குள் இடைவிடாது போரிட்டுக் கொண்டனர். ஒரு வம்சம் வளரும் போது மற்ற இரு வம்சங்களும் இணைந்து அதைத் தாக்குவது வழக்கமாக இருந்தது. இந்த ஒற்றுமையின்மை வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்குப் சாதகமாக அமைந்தது.
டெல்லி சுல்தானகத்தின் படையெடுப்புகள்:
கி.பி. 14ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், அலாவுதீன் கில்ஜியின் தளபதியான மாலிக் கபூர் தென்னிந்தியாவின் மீது தொடுத்த படையெடுப்பு மூவேந்தர்களின் பாரம்பரிய அரசியல் கட்டமைப்பை நிலைகுலையச் செய்தது. மதுரையும், பிற முக்கிய நகரங்களும் சூறையாடப்பட்டன.
விஜயநகரப் பேரரசு மற்றும் நாயக்கர்களின் எழுச்சி:
சுல்தான்களின் ஆதிக்கத்தை முறியடிக்க உருவான விஜயநகரப் பேரரசு, தமிழகத்தைத் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தது. அவர்களின் பிரதிநிதிகளாக நியமிக்கப்பட்ட நாயக்க மன்னர்கள் (மதுரை நாயக்கர்கள், தஞ்சை நாயக்கர்கள்) பின்னர் சுதந்திர அரசர்களாக மாறினர்.
பாளையக்காரர் முறை:
பாண்டியர்களின் பாரம்பரிய வம்சாவளியினர் தென்காசி போன்ற பகுதிகளுக்குச் சிற்றரசர்களாக ஒதுங்கினர். நிலப்பரப்புகள் பாளையங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, நாயக்க மற்றும் பாளையக்காரர்களின் புதிய ஆட்சி முறை தோன்றியதன் மூலம் மூவேந்தர்களின் சகாப்தம் வரலாற்றுப் பக்கங்களில் நிறைவடைந்தது.
முடிவுரை :
மூவேந்தர்களான சேர, சோழ, பாண்டியர்களின் வரலாறு என்பது வெறும் போர்களையும், அரசர்களின் பெயர்களையும் மட்டுமே கொண்டதல்ல. அது உலகிற்குத் தமிழர்கள் கொடையாக அளித்த நீர் மேலாண்மை (கல்லணை), கட்டிடக்கலை (தஞ்சை பெரிய கோயில்), ஜனநாயகம் (குடவோலை முறை), மற்றும் உயரிய தத்துவப் படைப்பான சங்க இலக்கியங்களின் வாழ்வியல் சான்றாகும்.
அவர்களின் கடல் கடந்த வணிகமும், மொழிப்பற்றும், சகிப்புத்தன்மையும் இன்று உலகெங்கும் பரவி வாழும் 8 கோடிக்கும் மேலான தமிழ் மக்களின் அடையாளத்திற்கு அடித்தளமாக விளங்குகின்றன. உலக நாகரிகங்களின் வரிசையில் தமிழர்களின் பின்தொடர முடியாத உன்னதப் பாரம்பரியத்தை நிலைநிறுத்திய பெருமை இந்த "முடிசூடா மூன்று வேந்தர்களையே" சாரும்